Tongue tied

Thursday, November 19, 2009

Letter na naman no? :| | 10:53 PM

Joshua,

Yay! Congrats satin dahil hanggang ngayon, nandito pa rin yung tayo. Meron mang mga days na parang nagiging me + you = me + you na lang tayo, we always somehow manage to bring it back to me +you = us. :) Who would have thought na 'yung dati kong iniisip na short long distance love affair na pinasok natin eh aabutin pala ng .. two years! :)) I don't clearly remember how that very day went, basta natatandaan ko lang na dun nagsimula ang lahat. :) I never really knew the reason why you wanted me in the first place. Why you chose someone so far away when you can have one who's .. just there. 'Di ba parang, ang lakas ko? :)) At malakas ka na rin dahil siyempre, napa-oo mo ako. =)) Buti na lang hindi umubra sayo si O:). HAHAHAHA! Okaay nagiging joke time na 'to. xD Andami ko pang gustong sabihin sayo, at marami ka pang dapat marinig. Feeling ko kasi lagi hindi ako nauubusan ng sasabihin sayo, ikukuwento, ishshare, pagkakatuwaan, pagtitripan, at iiyakan. :) Minsan alam ko bugbog na bugbog kana sakin .. sa mga kwentong kong parang walang katapusan sa haba. Madaldal ako alam ko, pero sayo lang talaga lagi ginaganahan magkwento. Kung pwede ngang ulit ulitin ko nalang yung kwento ko, gagawin ko. =))

Minsan iniisip ko rin, paano kaya kung nandyan na lang ako? Kung dyan mo ko niligawan magiging awkward parin kaya? Kung dyan kita sinagot magpapakipot parin ba ako at magkukunwaring parang wala lang? Kung perfect ang lahat, lagi tayo magkasama malamang. Buti nalang malapit lapit rin naman ang UP sa Ateneo. HAHAHA asa naman. :)) Malamang hindi ako magwoworry kung aabot ba tayo ng two years. Kasi alam ko pag perfect ang lahat, magiging sobrang masaya tayo na makakalimutan na nating inaagaw na pala natin ang lahat ng kasiyahan sa mundo. Edi kawawa naman yung iba diba? :| Buti nalang hanggang ngayon, kahit hindi ganun kaperfect ang situation at medyo madalas tayong hindi nagkakaintindihan dahil sa miscommunication, eto parin tayo. Kahit pa-steady steady lang sa ngayon, masaya naman tayo diba? :) Kung dati halos inagaw rin natin lahat ng love sa mundo, ngayon medyo namigay na tayo. :)) Gets mo? :P

Walang hanggang thank you talaga, sa lahat. Okaaay, ang OA na diba. Pero seryoso thankful talaga ako na nagkaroon tayo ng "second chance". :) Hindi ko naman talaga inisip na magiging tayo eh. =)) Who would've known na magiging tayo pala in three years diba? :)) Na seseryosohin mo pala yung pagpaparamdam mo at titigilan ko na yung pagpapakipot ko nung elementary. =)) Thank you for forever being patient, sa lahat ng bagay. Dahil kung wala tayong pasensya sa isa't isa eh di naman tayo aabot sa ganito. Kapag kailangan kita, andyan ka kahit hindi naman tayo madalas magkatext .. madalas magkachat naman; thank you don. :) Sa time, na tuwing kausap kita eh akala ko lagi na we have all the time in the world. Sa sobrang pagpapasaya, na hindi ko naramdaman kahit kanino. :) Sa unconditional love na alam kong never nawala at laging nandyan, na kahit dumating man tayo nung almost "breaking point" natin, you took me back.

Thank you kay Daddy God, syempre, dahil binigay ka niya sakin. :)

You can laugh now. Ang corny corny ko dbaaa. T_T Feel na feel ko naman. Kesa kantahan kita o sayawan, na alam naman nating parehong hindi ako binayayaan. :))

Bago ka mamatay sa kacornihan,

HAPPY 2nd ANNIVERSARY, hun! :) Sorry late to. At maguusap pa tayo sa Skype, syempre! :P

I love you so much. :) At miss na miss na talaga kita. :|

Sa dalawang taon na yon, never ko naramdamang nagiisa ako. :) Walang iwanan ha. :P

Issa ♥